br23 - два бакі аднаго блогера

Сяньня адразу ў некалькіх блоґах зьявілася інфармацыя пра вэб-сайт даўно абяцанага мэдыя-праекту Эўракамісіі для Беларусі. На жаль, я зараз ня маю часу падрабязна пісаць пра гэты цуд-СМІ, таму адно толькі пералічу некалькі фактоідаў і падзялюся першымі ўражаньнямі (сваімі і “пазычанымі” ў іншых блоґераў):

Вэб-сайт

• Сайт зроблены на бясплатнай оўпэнсорснай плятформе PHP-Fusion. Гэта азначае дызайн і распрацоўка сайту не каштавалі ні капейкі, а ўся праца над сайтам, мусіць, заняла ня больш, як 3-4 гадзіны;
• Каляровая палітра — вусьцішная цёмна-сталёвая (theme Lithium), як на сайце гакэра-пачаткоўца, дзяўчынкі-ґота або схільнага да суіцыду тынэйджэра ў глыбокай дэпрэсіі;
• Ляґатып “ERB Еўрапейскае радыё на Беларусі” па непрафэсійнасьці і брыдкасьці можна параўнаць хіба толькі з напампаваным чалавечкам “Мішэлін” (ERB, аднак, б’е яго па ўсіх пунктах);
• Я спрабаваў зарэгістравацца ў іх, але мне на скрынку Yahoo! так і не прыйшло пацьверджаньне пра рэгістрацыю, так што зарэгіцца не атрымалася. А значыць я не магу ані галасаваць, ані пакідаць комэнты на форумах;
• На сайце ўжываецца савецкі правапіс;
• На сайце шмат моўных памылак;
• На сайце і нават у самой назьве ўжываецца не зусім правільная форма “на Беларусі” (замест “у Беларусі” або ў дадзеным выпадку “для Беларусі”). FYI, канструкцыю “на Беларусі” пазьбягае нават газэта “Звязда”, бо сынтактычна гэта ў пэўным сэнсе ўказвае на тое, што “Беларусь” разглядаецца як рэгіён нейкай іншай краіны, а не асобная краіна (cf. на Поўначы, на Кубані, на Алтаі; у Польшчы, у Латвіі, у Даніі);
• Кантэнту практычна няма: на гэты момант тры артыкулы (зь іх адзін па-расейску) і дзясятак караценькіх навінак;
• Няма кантактнай інфармацыі, старонкі “эбаўт” ці нейкай іншай ідэнтыфікацыі й інфармацыі пра вяшчаньне і арганізацыю;
• Незразумелая і недарэчная флэшка з гадзіньнікам;
• Дамэн зарэгістраваны ў .fm, як быццам радыё будзе вяшчаць на fm-хвалях;
• Вельмі нізкі bit-rate — жудасная якасьць гуку (24 Kbps!);
• Сувязь з сайтам абрывалася разы чатыры (прыблізна раз на гадзіну);
• У Беларусі з дайл-ап’ам слухаць онлайн-радыё наўрад ці нехта будзе;
• Страшныя колеры (ўупс, я ўжо пра гэта сказаў);

Сёньняшні эфір (паслья трохгадзіннага праслухоўваньня):

• 98% эфіру складае музыка;
• З гэтай музыкі каля 80% — заходняя музыка, 20% — беларускамоўны рок;
• Заходняя музыка “на аматара” — выключна папса канца 1980-х, пачатку 1990-х і мяккі ціпа-рок. Некаторыя ўжо прапанавалі даць назву станцыі “Рэтра-90″;
• Навіны чытаюцца на фоне музыкі. І іх вельмі мала;
• За гадзіну, здаецца, два разы гучыць караценькі выпуск навінаў, два разы — караценькі агляд прэсы і адзін раз — надвор’е. За тры гадзіны, што я слухаў эфір ні прэс-рэвію, ні навіны не абнаўляліся (відаць, пускалі іх у запісу);
• Адзін з дыктараў — стары знаёмы па іншых радыё-праектах, з прыгожым радыйным голасам і прыгожым беларускім прозьвішчам, але чамусьці для гэтага праекту ён абраў сабе ідыёцкі расейскі псэўданім — Віктар Чайкін;
• Іншая дыктарка, Каця Золатава (таксама псэўданім?) мела адносна дрэнную дыкцыю. Напрыклад, часам вымаўляла [в], замест [ў], а таксама няправільна вымаўляла ненаціскны беларускі гук [а], ён у ёй быў рэдукаваны, як у расейскамоўных;

PR:

• Рабяты запусьцілі сайт у адкрытае плаваньне, але па тэлефоне адмаўляюцца даваць камэнтары для СМІ, заяўляючы, што праект яшчэ не адчынены;

Пазытыў:

• Такі “піяр” дае нам, блогерам, магчымасьць апярэджваць традыцыйныя СМІ, і паведамляць пра пракет яшчэ да таго, як ён запушчаны;
• У эфіры зусім няма расейскай папсы;
• Гучыць добрая беларуская музыка, “забароненая” музыка, некалькі вельмі добрых песень па-ўкраінску (ВВ, Океан Эльзы і іншыя);
• Гучыць шмат старога “Ўліса”;
• Заходняя папса не такая ўжо і кепская. Я нават адчуў пару разоў нейкія настальґічныя штуршкі ў падсьвядомасьці, слухаючы гэтае рэтра;
• Паслухаў выпуск навінаў зараз — ён ужо цалкам абнавіўся;
• Выпадкова пачуў у эфіры стары джынгл “Хто-хто? Надвор’е!” з 101.2FM — вельмі сымпатычненькі. У 1995 годзе ў мяне можна амаль без перабольшваньня сказаць прачнулася любоў да нашай мовы (і жаданьне на ёй размаўляць), менавіта ад гэтага джынглу і некаторых іншых файных беларускамоўных джынглаў і перадачак 101.2FM.

Мой папярэдні вэрдыкт: вэб-сайт атрымлівае тлусты “неуд” і патрабуе кардынальнай перапрацоўкі. Эфір не такі ўжо і кепскі, як для пачатку.

ЗЫ. Duh… Напісаў вялікі запіс пра сайт, а ўласна лінк-та забыўся даць… http://www.belradio.fm/.

ЗЫ-ЗЫ. Калі нешта прапусьціў, калі ласка, пішыце ў комэнты.

This entry was posted on Friday, February 10th, 2006 at 2:28 am and is filed under беларуская мова, беларускія падзеі, тэхналёгіі, Эўропа. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.