br23 - два бакі аднаго блогера

Я мушу прызнацца, што ніколі ў жыцьці не карыстаўся сафтвэрам для бэкапу (рэзэрвовага капіяваньня дадзеных) на хатнім кампутары. На маіх працах заўсёды існавала цэнтралізаваная прадуманая сыстэма бэкап, а ўдома я проста ведаў, у якіх тэчках знаходзяцца патрэбныя мне дадзеныя (тут — асабістыя і блоґавыя чарнавікі, там — праграмы, тут — музыка і відэа, там — мае фотаздымкі і г.д.), і ўручную капіяваў іх на цэдэчкі (а цяпер на DVD-дыскі) раз на 2-3 месяцы.

Цяпер-жа тэчка “My Documents” мае 110,000 файлаў, якія займаюць 14 ґіґабайт на дыску, тэчка “MP3″ мае памер 15 ґіґа, а тэчка з маімі фоткамі мае ўжо дваццаць тысяч здымкаў (!) і займае 16 ґіґабайтаў, таму пры такіх аб’ёмах нулёў і адзінак можна заблытацца, прапусьціць і не скапіяваць нешта важнае. Думаю, насьпеў час нейкім чынам аўтаматызаваць і ўпарадкаваць гэты працэс. Цікава, якія ёсьць добрыя сыстэмы рэзэрвовага капіяваньня і якой сыстэмай карыстаецеся вы? Падзяліцеся сваімі сакрэтамі. :)

ЗЫ. Для тых, хто ў танку, папярэдні допіс пра забойства Мілінкевіча — гэта ня “траўка”, а транскрыпт майго сну, які ўразіў мяне сваёй надзвычайнай рэалістычнасьцю і кагэрэнтнасьцю, і таму я палічыў вартым запісаць яго па памяці, адразу-ж як прачнуўся.

This entry was posted on Sunday, May 21st, 2006 at 12:44 pm and is filed under тэхналёгіі, асабістыя. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.